واز اين روايات ظاهر است كه عايشه اغضاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نموده ، واغضاب نبىّ به تصريح اين ناصبي كفر است ( 1 ) . ونيز ظاهر است كه : عايشه حسد حضرت خديجة نمود ، وذكر رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) أو را ، وفرستادن پاره گوشت به خانه‌هاى زنانى كه با خديجة دوستى داشتند ، وخوش شدن آن حضرت به آمدن هاله ، بر عايشه شاق وگران آمد وخواست كه چنين رعايت حقوق أو را ترك نمايد ، وبلا شبهه اين معنا بغض وحسد حرام است . اما آنچه گفته : غيرت ورشك جبلّت زنان است وبر أمور جبلّيه مؤاخذه نيست . . . إلى آخر . پس بدان كه اين جواب مأخوذ است از قول صاحب “ ابطال الباطل “ وآن اين است : ما ذكر من حديث الفضل كان من باب غيرة النساء ، وهل يؤاخذن ( 2 ) بها ؟ ! ( 3 ) وقاضى نورالله - نورالله مرقده - در جواب آن گفته :

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 278 . 2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( يؤاخذون ) آمده است . 3 . إحقاق الحق : 308 .